Moje wiersze lecą w "Helikopterze" 1/2019

https://opt-art.net/helikopter/1-2019/pawel-podlipniak-cztery-wiersze/?fbclid=IwAR1fllUOH_foq--iWp7dArgfSgdrLR9I0cu56i17ikWvgN6Wth70BCDbGE8

Mój wieczór autorski - 16 stycznia. Zapraszam!

Opowieść wigilijna [z opuszczonym rymem]

Opowieść wigilijna [z opuszczonym rymem]

przy moim stole same wolne miejsca,

puste nakrycia, które nie czekają

na postny pieróg czy na łyżkę barszczu,

a między nimi snuje się kolęda,

nader szczęśliwa – tak jak łuska karpia

wsunięta niegdyś w przegródkę portfela

ta noc jest głucha i od dawnych inna,

wprost spod ogona sfałszowanej gwiazdy.

uparcie milczy, choć powinna znaczyć

więcej niż prezent czy dobra nowina,

zdjęcia schowane na półkach pawlaczy

lub zapomniana od dawna choinka.

nic się nie rodzi i nic nie truchleje,

kevin wprost z domu jedzie do betlejem.

Duża recenzja "Herzlich Endlösen" w najnowszej "Frazie" 1/2018 (99)

Wciąż tyle zaległych wierszy

Bezgłowie [oksymoron z Judaszem]

tym razem wredna zima chce przechytrzyć wiosnę

– pracowicie przemraża poświąteczny tydzień,

więc jezus cierpnie na krzyżu (przydrożna kapliczka

to nie jest all inclusive ze słońcem lewantu).

i nas tam przecież nie ma. pod warstewką śniegu

przyczajone zawilce, bratki i zakalce

zastygły jak bezgłowe dzieci rewolucji

bez francuskiej kokardy – wszak to chłodna kontra.

tu radom, nie archanielsk i nic nie połączy

nowogrodzkiej z nowobrodską. przez białe płaszczyzny

osieroconych lotnisk wbrew oznakom sensu

mknie przestraszony judasz mamrocąc modlitwę,

a w ręku ściska srebrnik, niby postny pieróg,

i dusi się od głodu nieśmiertelnie syty.

Wdowa Kurtz nuci dziecku do snu

 

Wdowa Kurtz nuci dziecku do snu

[balladę dziadowską ]

nie patrz śmierci w oczy synku, od tego się ślepnie

– owa jasność ostateczna wypływa zbyt łatwo

ze szklistego oka boga w naszym ziemskim gettcie

na ofiarę abrahama, zanim zdejmą światło

z bramy miasta, co wciąż zdycha niby pies pod płotem,

chociaż już we wszystkich oknach ustawiono krzyże,

by wyznaczyć lądowiska – na nie helikopter

ma wyrzucić nowych zbawców w sczerwieniałym dymie

rac, co palą się zbyt krótko nawet na stadionach,

lud tam barabaszowi śpiewał, wyśmiewając ciernie

wbite w głowę marzyciela, który za nich skonał.

nie patrz śmierci w oczy synku, od tego się ślepnie.

Dajcie na mszę za Podlipniaka czyli recenzja "Herzlich Endlösen" w najnowszym TOPOSIE (4/2018)