Helikopter na dzień dziecka, to broń groźna i skuteczna!

9 wierszy na dzień pierwszy ;)

TU KILKNIJ  http://opt-art.net/helikopter/pawel-podlipniak-dziewiec-wierszy/ 

The unread book and painful look the tv's on, the sound is down

Wszystko na sprzedaż

Dzień znowu się zaczyna – będzie tylko szarzej,

a chciałbym dziś napisać piękny wiersz o tobie

i wszystkich jasnych miejscach, które w głębi nosisz,

lecz to dopiero styczeń i niebo mętnieje  

jak słoik pełen dymu po zgaszonej świecy.

Nie wiem, kto ją zapalił i nie wiem dla kogo,

choć czuję, że nas mija ciekawa historia

opowiadana szeptem w pomroczniałych kątach,

gdzie brak światła ułatwiać ma bliskie spotkania

z naszym gorzkim bagażem – czterdziestką na karku.

To jest w trailerze filmu lub może koszmaru,

kiedy wszystko ucieka blisko coraz bliżej

oddalając nas złudnie i wtedy się budzę

ciągle śniąc o podróży, a z paska plecaka 

zwisa poobijany metalowy kubek,

i zrywam się do biegu na pustym peronie,

i skaczę prosto pomiędzy płynące wagony.

You got a fast car, I want a ticket to anywhere

Kannibal Lecter

Potem jedno z nas krzyknie:

„Ja pragnę rozpaczliwiej!” i będę

jeść cię wolno wśród pocałunków

Anne Sexton Kochając zabójcę

ciemność,

którą się ocieramy, można przecież zważyć,

wymierzyć i podzielić, koniecznie na dwoje,

a potem wrzucić w studnię wypełnioną ciałem

syjamskim aż do bólu zaplecionych kończyn

w rytmie tutaj i teraz, jakby już nie było

niczego i wszystkiego, żadnych uogólnień.

kiedy tak mnie naciskasz, trzeszczę jak lód, krucho,

pobielały ze strachu, że się nie powtórzy

sytość ukryta w mroku, twoje nagie widmo,

a po nim nagła cisza – konieczna zapadnia 

przed uderzeniem pięści, kiedy ścielą stoły

do pierwszego posiłku i drobienia chleba.

milczenie się zazębia, zjada nas dyskretnie

opartych niby karty w pokerowym domku,

gdzie blef jest fundamentem wiary w nowe jeszcze,

podwójnie odmieniane przez wszelkie przypadki,

w rytmie tutaj i teraz, choćby już nie było

koniecznych uogólnień, po nich stawiasz kropkę

– ciemność .

Jeszcze w zielone gramy

Zaległy, kolejny.

Trzy

pierwsze piwo tej wiosny wybucha zielenią.

pierwsze, lecz nie ostatnie, to stworzenie świata

na nowo i bez granic określonych w pismach

z  ambicjami świętości, więc pójdźmy się smażyć

- w końcu jest zamiast piekła podniesione słońce

nad kocem w szkocką kratę, który opływają 

ławice sytych mleczy, stada koniczyny

w wędrówce wprost donikąd po pierwszym wybuchu

i dzień siódmy, stworzony, żeby mógł odpocząć,

kto jeszcze nie odpoczął lub nie znalazł miejsca

przed nadejściem betonu, zanim się wykręci

spod naszych stóp żarówka nazywana ziemią,

zgasła i okopcona przez nerwowe spięcia,

a ja cię kocham wiosną, jak w przebrzmiałym wierszu

z całkiem innego świata, przedwojennych kronik

wypadków z ostrym sercem, które łatwo przetnie

nawet szkło na butelce, gdy wybucha piwo

i coś się w nas rozleje (do trzech razy sztuka).   

------------------------------------------

----------------

You don't give me love. You gave me pale shelter.

Kolejny zaległy.

W drodze powrotnej zdrętwiały nam twarze

mówisz: coś trzeba poświęcić, dopuszczalne straty,

w życiu tak jak na wojnie wybieramy strony

– wrogie albo  przyjazne nie wiadomo komu,

choć i tak odchodzimy pozapominani, pomarszczeni

niby stare jabłka wrzucone do drewnianych skrzynek

– ot, na chybił trafił.

a ja cię oddalam od czegokogoś ważnego,

i trzeba mnie poświęcić, baranku, baranku,

dla dobra nad dobrami, wiec przestaję śpiewać,

bo wreszcie zrozumiałem - we wstecznym lusterku   

moja śmierć będzie zawsze miała twoje oczy.

------------------

Czwartek z popielnika [M.I.A] - wiersze na Wielkanoc cz. 9

Ministry - Jesus Built My Hotrod (Video Version)

Czwartek z popielnika [M.I.A]

Because I do not hope to turn again

Because I do not hope

Because I do not hope to turn

T.S. Eliot Ash Wednesday

I

ponieważ nie mam zamiaru powracać

ponieważ nie wracam

ponieważ nie powrócę w sposób zamierzony

nie w moich rękach łaska

nie w moich nadzieja

kto inny trzyma klucze i pogasi światła

odmówi pacierz za nieobudzonych

na czas zbyt krótki by przesiąkli nudą

ponieważ nie chcę wiedzieć

i nawet nie szukam

odpowiedzi na żadne z niezadanych pytań

ponieważ nie wiem czego właśnie nie wiem

to tylko ufam że się mijam z celem

i jakiś miałem na samym początku

kiedy zerwany ze snu lądowałem z krzykiem

na suchym brzegu poza moją matką 

i jeśli głos mam czasem zadziornie za głośny

ze strachu że się zdarzę jeden raz za dużo

to będę milczał aby nie pamiętać

by się nie przejąć wyciekaniem życia

z każdym oddechem świtem czy godziną

bo po nich sąd się zbierze i srogo ukarze

za niedotarcie we właściwe miejsce  

na pusty peron zapomnianej stacji

i niech się nikt nie modli za mnie teraz i w godzinę

i niech się nie nikt modli za nie swoje grzechy

II

trzy czwarte życia – jak wzór na posadzce

w białe lamparty – lekko już wyblakły

a każdy fragment układanki błaga

o renowację albo choćby dotyk

włosia już dawno wyliniałej szczotki

w paninej ręce bo przecież dziewicza 

czystość gwarantem źle przespanych nocy

w których ożywa jeden fragment z kości

a w myślach mowie ale bez uczynku

przecudna krzyczy daj mi daj mi jeszcze

donner und blitzen fik miś fik miś fik miś

w białej sukience na weselnych stołach

pomiędzy tortem i pierwszym rosołem

wszystko na opak lecz z przewrotnym sensem

a potem panna och dziewica matka     

puchnie przez dziewięć przez dziewięć się mnoży

a gdy nadejdzie ostatnia godzina

raz pierwszy w ciszy – po wiatyku – tyje

i tylko czuje gorzki strach nad ranem

że to co wyda będzie roztrwonione

a pierworodny każe nazywać się zbawcą

III

widok ze schodów jest jak wywyższenie

tania parodia wniebowzięcia pełna

obaw o puentę bo zamiast paruzji

na śliskich stopniach czai się upadek

którego nie złagodzi nawet rym z rekinem

i ciemnością w języku szoła á szekspira

czy zgrabna zmiana rytmu która łatwo zmyli

mniej wprawne ucho widza nieboskich komedii

sensem jest rozpacz

ona bierze wszystko atu i blotkę

wysoką czy niską bez licytacji

bo nie ma przetargu

na nowe przyjście

sensem jest nadzieja

która nas okrada z resztek rozumu

dając głupie rady zamiast rozwiązań

i każe powtarzać bezduszne mantry

nie jestem godzien

nie jestem godzien

                     ale powiedz tylko słowo

                     nim padnie nam zasięg

IV

baranek zaległ znowu na szerokiej drodze

z pękiem fiołków w pysku na trzy dni nie więcej

pod czujnym okiem kamer które od zła strzegą 

zjadaczy chleba z masłem wierzących w znaczenie

oglądalności boskiej i ludzkich sondaży

umiera wtedy kiedy nikt nie patrzy

nikt nie kupuje prochów na potencję

biegunkę kaca i kremów na zmarszczki

umiera kiedy nie oglądasz świata

jaki ci wciska spec od marketingu

a jego imię nosi każdy pocisk

i palec którym zręcznie zmieniasz kanał 

błogosławieni którzy nie widzieli

 i nie nabyli

oni z nim ułożą

ramówkę pełną samych dobrych nowin 

V

nic nie zmieni świata nawet jeśli wróci

nawet jeśli zmieni swoje pierwsze słowo

bo już utraciło sens pierwotną siłę

możemy więc powtarzać załamując ręce

panie nasz panie cóżeś nam uczynił

panie nasz panie co ci zrobiliśmy

a w odpowiedzi wraca tylko fraza

sovegna vos gdy rozum zawodzi

i nic nie widać w mroku gdzie rodzi się piekło

ponieważ nie mam zamiaru powracać

ponieważ nie wracam

ponieważ nie powrócę w sposób zamierzony

ponieważ nie będzie już do czego wracać

pomiędzy zyskiem nadzieją i stratą

i jeśli głos mam czasem zadziornie za głośny

to nie od krzyku bo ostatnie słowo

ma tylko cisza która następuje 

jak słoń na grzbiety dźwiękom

gnając je na koniec

szczelnej komory wypełnionej gazem 

a teraz słowo niech wraca skąd przyszło

z niewielką adnotacją adresat nieznany 

Dżizas - wiersze na Wielkanoc cz. 8

Dżizas

Wiesz. Ty i ja jesteśmy jak ranne jesiotry

albo zorze. Wydłubią nam z wnętrza to wszystko,

co najlepsze - blask pełni, miękkość nowiu, tkanek.

W mojej kieszeni lista rozstrzelanych godzin,

szkic mowy pogrzebowej (ledwie kilka haseł).

Wiatr gniewnie wzdyma biały obrus po agape.

Z tego ogrodu można wyjść tylko raz. Powrót

znamy tylko z obietnic, zasłyszanych plotek.

Good News - trzydniówka, Bad News  - zostaną okruchy.

Trzeba będzie posprzątać w głowach przed odejściem.

Ktoś nowy wprowadzi się do naszego domu

i zasłoni czymkolwiek nikły ślad na ścianie

po kawałku drewna.