Adekwatność

Z tomiku "Herzlich Endlösen"

-ajka [-allada?]

Król i królowa, nadzy, nie przy stole,

a jej gronostaj łysy jak jasna polana,

a jego berło miękkie niby zgasła kość.

Poodkładali na bok sporne terytoria

i poszli do pościeli wyławiać narybek,

i dotarli gładko na skraj nocnych koszul.

Król i królowa, zmarzli, nie przy winie,

a jej się marzy łóżko ciepłe jak Maroko,

a jemu śnią się grzechy pełne młodych ciał.   

Poukładani, cisi, na osobnych brzegach,

bez wspólnych czułych pragnień, zapatrzeni w lata

bezczelne, leniwe, pełne gier i kłamstw.    

Tak umieramy z wolna, gdy kończy się bajka

i  morał nas dopada tuż za okładkami.

O mojej poezji naukowo - artykuł w "RSH"

Pierwsza analiza naukowa moich wierszy - artykuł :)
4 tomiki przeorane!

Miejsce urodzenia

Żeromskiego 78, kamienica

Triste a. [gra enderem]

wziąłem się z małej litery na początku sierpnia

i nie wiem jakie słowo wyszeptała matka 

na mój widok czy płakała z głową przy poduszce

w mieszkaniu w kamienicy szepcząc mój ostatni

taniec mój mały mężczyzna na wyrost na próżno

wziąłem się więc z uwięźnięcia w głupiej sytuacji

kiedy nikt nie doradzi wstań i pójdź dziewczynko

zamiast zabrnąć w konieczności i potrzeby dzieci

szukaj swojej tęsknoty w jakimś innym mieście

albo innej kamienicy z inną parą spodni

wziąłem się z braku rozsądku i opóźnionego

zapłonu błędnych uczuć łabędziego śpiewu

i mogę mnożyć argumenty przeciw mojemu

zbędnemu naświatprzyjściu lecz to oczywiste

tak bardzo że pozostaje już tylko falsecik

drapiący krtań do bólu i werbelek z blachy

obity jak przedwcześnie podstarzałe szczenię 

22 lipca - dzień bolskiego déjà vu (Martwa natura z literą „P”)

Remanent jeszcze zeszłoroczny, pokonkursowy. 

Martwa natura z literą „P”

to jest krajobraz z widokiem na kościół

– w tle jakieś dymy i zmętniała rzeka,

a za nią drzewa leżące pokotem

wzdłuż linii prawa (polski w to nie mieszaj).

tam jedzie pociąg do umarłych stacji

z palcem na wargach, przez wymowną ciszę,

bo lepiej milczeć pośród słów wytartych

(nie mieszaj polski) lub zgubionych liter.

siny krajobraz i dymy jak kreski,

więc się nie mieszaj w zupę pełną krzyku,

(nie tykaj polski) tajemnic bolesnych

w różańcu z ostów i bryłek bursztynu.

tu tkwi madonna z grudą ziemi w ustach,

z kościelnych wieży spływa w dół muzyka

i dal się szczerzy, tnie się w drzewie pustka

– dziura po sęku (polski tam nie wtykaj).

Kilka moich wierszy w "Miasto i twórczość" 1/2018

Moje teksty w "Tekstualiach" 1/52

Wiersz po Dniu Ojca

Zapomniany

Lot

Zanim zajrzeliśmy mu przez ramię, nadał dniom imiona.

Nocom, które się nie przespały, nadał imiona swoich córek.

Nad morzem zbudował wiatrak, który oddzielał lotne frakcje

powietrza i soli. Do miasta chodził przez przypadek,

czasem z potrzeby - tak poznał piekło dziewuch

o brudnych nogach i czystych duszach.

Z każdym wierszem tracił rodzinę, a później pamięć.

Na wszelki duch pożyczałem od niego usprawiedliwienia.

W zamian pokazał mi,  jak bardzo mogą zrosnąć się drzewa

z dobrymi lub złymi wiadomościami.

Zostawił w spadku zegarek ze srebrną dewizką

i przykazanie: nie oglądaj się.