Czy mnie też wstawią na na taką półkę?
poniedziałek, 26 grudnia 2011
czwartek, 22 grudnia 2011
whenever wherever
Grudzień
z moich dłoni nic nie wynika
Ingeborg Bachman Malina
nic ze mnie nie wynika, nawet koniec świata.
nie znajduję dziś żadnej rzeczy, która trzyma
przy życiu. opowiadam o tym tylko,
aby walczyć ze wstydem. inni mają gorzej.
nie mam poczucia miejsca i poczucia czasu.
jestem rozbieżny. torby z papieru wypełnione
powietrzem mieszczą cały mój oddech – zapowiedź
samotnych świąt i stołu suto zastawionego
pustymi nakryciami. sztuka tracenia
osób, kierunków, znaków nie jest wcale trudna.
a jeśli śni się zima i pędzący szereg,
to za zakrętem czeka prosty komunikat:
historie są prawdziwe jak złudzenie puenty.
czwartek, 15 grudnia 2011
The only way to fix it is to flush it all away...
Mirra, kadzidło i ałun
wśród nocnej ciszy bóg się rozchodzi niby fale sejsmiczne
jedyny raz w roku – podśpiewuje Alicja – wtedy szczerze
wracam do zimy tam pod wartkim śniegiem biegnę
wtłoczona między pasażerów podmiejskich pociągów
a na peronie koczują królowie wioząc w walizkach
mirrę kadzidło i ałun by zatamować wyciek dobrych nowin
z jezusa który utknął po niewłaściwej stronie lustra
jak świerkowa igła wdeptana w dywan utkany z wełny
może ktoś zrobi zbawcy pożegnalny tatuaż z niskim numerem
zanim gorycz wytrawi ścieżki w skalistej wyżynie
lecz teraz po torach znów płynie do mnie światło
gwiazdy z podkulonym ogonem canes venatici
środa, 14 grudnia 2011
...and it was a gas
Śmierć Debbie Harry
oczywiście, tobie
E.A. Poe Beczka Amontillado
Za oknem grudzień, bramy domów stoją w ogniu.
Gęsi wyrżnięte (wyrok wykonała jesień).
Na miłość boską, Montresorze, lęk się kolebie
na rozstajnych drogach. A w śmietniku leży
strzaskane pudełko płyty
– w nim fotografia blondynki o twarzy anioła.
Można mieć szklane wnętrze i wahadło zamiast uczuć,
gaz w żyłach, który nie porusza pompy.
Życie to tylko przejęzyczenie, trujący podtytuł wiersza
napisanego z okazji Bożego Narodzenia.
Odwróć z odrazą kartkę, Montresorze
- głos blondynki utkwił niżej, wśród odpadków.
Mocna jest cisza i rozchodzi się jak pleśń.
Nasze ulice wciąż za głębokie,
nogi za krótkie - więc utoniemy osobno .
Śmierć nie ma wzwodu, Montresorze,
kiedy zatrzaskuje drzwi do śmietnika
wtorek, 13 grudnia 2011
piątek, 9 grudnia 2011
Big Big Splash
Tumoral blues /repryza/
Chciałbym być sytym pieskiem i zatapiać zęby
w soczystych słowach, które nabrzmiały od znaczeń,
a zamiast demontażu słońc, układów planet
hodować w sobie stale czułość pod dotykiem
skóry delikatniejszej i bardziej bezbronnej
niż pocałunek – pierwszy lub ostatni – dziewczyny
poznanej nad jeziorem żartu. Ot, entropia.
Chciałbym być odbiornikiem nastrojonym czulej
na mikrofale. Taka częstotliwość wprawia
nas w drżenie i rozgrzewa ciała nawet pod śniegiem.
Kiedyś przecież wygasną piece, telefony
stracą zasięg, a piasek rzucany na suche
deski będzie jedynie aluzją do formy
obrotu ciał niebieskich lub kruchości bycia
wiernym.
poniedziałek, 5 grudnia 2011
Trudno powtórzyć te białe szarości. Nad ranem lepią się do niej słowa.
Warum
Emilowi Laine’owi
wróć do biegu do brzegu i potąd
w giętki świat drukowanych metafor
na manowce gdzie słowo za słowo
wchodzi drzazgą wychodzi niełatwo
razem z nerwem a na pewno z głową
co się kryje za brzegiem za biegiem
jaki biegun czy splot kropek kresek
komunikat nadany pospiesznie
i śmiech skryty w twojej prawej ręce
nie krew woda czy papier w butelce
ugnij nogi poczuj lot i wiersze
Subskrybuj:
Posty (Atom)