Oj nie wierzę, oj nie wierzę - latam se w "Helikopterze" (kilka wierszy)

 TU KLIKNIJ !!!!

Gojenie, gnojenie, Bolska

Napisany prawie 8 miesięcy temu - zanim szambo wybiło, zanim znów w Przedmurzu zagrały chochoły.

Polowanie na zęby [Goya się budzi mieście R.]

Baronowi ad vocem

za bardzo rozdrapałem zwiędłą rzeczywistość

i wiersz nie chce się goić, sączy niczym rana

ropiejąca od smutku – spod spodu wyłazi

zabrudzona podszewka, a na niej odciski

butów ludzi, co przeszli w kojącą niepamięć.

wiersz nie chce się goić, a w domu głuchego

na próżno szukać dźwięków – to czysty realizm

zakuwany o świcie w dozę pesymizmu  

od kiedy rządzi tutaj,  na mocy kaprysów,

karzełek w oślej skórze jadący na kocie.

wiersz znów nie chce się goić. wiersz wciąż szuka żyda

na każdej stronie świata, gdzie podłość i zawiść

wydrapuje stalówką zakażone blizny

– więc już tylko zaciskam pościerane zęby

z nadzieją, że nie stracę ich po celnym ciosie

na rogu mej ulicy w dniu wielkiego święta,

gdy głupota z głupotą wymienią poglądy.

czerwiec 2017

Literacka Polska: O "Herzlich Endlösen" i nie tylko - wywiad, recenzja , wiersze.

Maliszewski przemaglował i zrecenzował, Honet wybrał wiersze

Na Literackiej Polsce - tu klikaj!

Taka karma i Szymborska

Nie mogłem się powstrzymać i zrobiłem

Przed kolejnym ujęciem Sharon Stone zdejmuje ciało

wiersz z "Herzlich Endlösen"

Oh my darling Columbine

We are dead and tomorrow's canceled
Because of things we did yesterday

Marilyn Manson “Cruci Fiction In Space”

przed kolejnym ujęciem sharon stone zdejmuje

ciało, jakby to mogło pomóc w zrozumieniu

sceny w nagim instynkcie – szpikulec od lodu

i szeroko rozwarte uda, między które wbija

wzrok gromada facetów na komisariacie

w amerykańskim mieście. oto dziki zachód,

drze się uliczny mesjasz, więc dano nam lufy

pełne drobinek prochu i w proch obrócimy

ciało tej dziwki z filmu. sharon zrzuca skórę,

potem wygładza fałdy, rozstępy, cellulit

przy pomocy żelazka ze stopą z teflonu

i uderzeniem pary sto trzydzieści gramów

na ostatnią minutę, zanim w kadr się wepchnie

namiętny dekorator wnętrza mojej głowy,

sugerując wymianę obić. chwila, przecież

obić, to jest wulgarna przemoc przy użyciu

pięści, prawa i pałki, a ja mam chęć strzelać,

gdy tylko was zobaczę. subtelnieję z wiekiem.

Wszystko na sprzedaż

8 stycznia 1967 zginął tragicznie Zbigniew Cybulski

z "Herzlich Endlösen"

Wszystko na sprzedaż

Dzień znowu się zaczyna – będzie tylko szarzej,

a chciałbym dziś napisać piękny wiersz o tobie

i wszystkich jasnych miejscach, które w głębi nosisz,

lecz to dopiero styczeń i niebo mętnieje  

jak słoik pełen dymu po zgaszonej świecy.

Nie wiem, kto ją zapalił i nie wiem dla kogo,

choć czuję, że nas mija ciekawa historia

opowiadana szeptem w pomroczniałych kątach,

gdzie brak światła ułatwiać ma bliskie spotkania

z naszym gorzkim bagażem – czterdziestką na karku.

To jest w trailerze filmu lub może koszmaru,

kiedy wszystko ucieka blisko coraz bliżej

oddalając nas złudnie i wtedy się budzę

ciągle śniąc o podróży, a z paska plecaka 

zwisa poobijany metalowy kubek,

i zrywam się do biegu na pustym peronie,

i skaczę prosto pomiędzy płynące wagony.

Wiersz na 3 Króli bez korony

coś na śmieszne święto

Baśń o trójce

Podkradają się nocą, a każdy jest inny.

każdy z nich niesie prezent albo tylko pretekst

do rozmowy o cudach i wczasach w Egipcie,

wpychając się do stajni, by zobaczyć dziecię.

Zła gwiazda, ciemna gwiazda drogę im wskazała

– dżi-pi-es zajumany w dalekiej Germanii?

Czy może boże słowo przekształcone w ciało?

Nieważne, skoro w końcu tutaj dojechali

i teraz chciwie patrzą w twarz spodziewanego

nadejścia nowych czasów, jak leży spokojnie

ściskając w piąstce skrawek wstążki przeciw złemu,

a w szopie śmierdzi mirrą, kadzidłem i gnojem.

Gdzieś w oddali śpi władza, kowal kuje gwoździe,

a oni się skradają, blisko, coraz bliżej,

by póki moc struchlała i zakrzepły ognie   

wydrzeć z kolebki deski na wiosenne krzyże.