I znów trafiłem do sZAFy

TU LINK: sZAFa

Lord, here comes the flood. We'll say goodbye to flesh and blood

Taki wspominek na deszczowe czasy.

Huśtawki III. Rzeka

I to wezbrane wtedy, które nie porwało

nas ani o milimetr. Byliśmy niewinni

i tacy piękni, kiedy patrzyliśmy z góry,

jak rzeka niesie lekkie ofiary powodzi,

martwe krowy i owce, tych co nie sięgnęli

brzegu, psy i podręczne personifikacje.

Bo to nie my toniemy, mówiłaś, przed nami

tej rzeki sto lat sto lat, a może i więcej,

niech żyją żyją, czułem wciąż niepokój. Przyszłe. 

(teraz wiem - człowiek może nagle zniknąć, odejść).

A huśtawki czekały na nas bezsensownie

wierne. I to, co dalej od brzegu. Wezbrane.

Dziś znowu jesteś. Rzeka znacznie krótsza. Strachy

ją wypełniają ciasno - od brzegu do brzegu.

Będzie nas kołysała, póki nie spłyniemy

śpiąc w ogniu, śniąc wraz nurtem, wezbrani powodzią.

Bo to my toniemy.

Odrobina mego lansu z Andrzejem P.

Na finale "Krajobrazów Słowa" w Kędzierzynie Koźlu w MBP
19 kwietnia 2013

Wiersze, pełne agresywnie rozpędzonych obrazów, do ostatka bronią swojej tajemnicy. Tanio skóry nie sprzedadzą.

Tu: recenzja "Karmageddonu"

Moje wiersze na pisarze.pl

Tu: LINK 

Podlipniak w "Wyborczej" - słowo na niedzielę (i pozostałe dni tygodnia)

TU  LINK:  WYWIAD GW Radom 5.04.2013

fragment:

"Czy czuję się reprezentantem "ciemnej strony"? Zdecydowanie uważam się za realistę, czyli umiarkowanego pesymistę. Termin "dobrze poinformowany optymista" też do mnie pasuje. Wynika to chyba z tego, że więcej dobrej literatury powstaje z zetknięcia, zarażenia ową "ciemną stroną Księżyca". Podobnie jest z innymi dziedzinami sztuki, bo film, teatr, sztuki plastyczne też, moim zdaniem, częściej czerpią z emocji wywoływanych przez trudne, ciemne, bolesne sprawy i wydarzenia. W tej kwestii zgadzam się z jednym z moich ulubionych poetów i prozaików, zresztą redaktorem "Karmageddonu", Radkiem Kobierskim, który kiedyś powiedział, że więcej dobrych dzieł literackich powstało na raczej niewesołe tematy. Bardziej interesujące, frapujące, inspirujące są owe złe, grzeszne rejony ludzkiego życia, psychiki. Szekspir napisał, że "zło, które czynią ludzie, żyje po ich śmierci, dobro zaś idzie wraz z nimi do grobu". Zgadzam się z tymi słowami. Jako historyk z wykształcenia nie mogę się z tym nie zgadzać."

Błogosławieni, którzy ujrzeli, ale nie uwierzyli