Wiersz się łamie rytm ucieka prószy popiół

I po lecie, i po wakacjach. Kolejny nieopublikowany dotychczas z projektowanego trzeciego tomiku.  

Teoria wiersza bolskiego [dopuk]

wieczny chłopiec w ciemnych okularach goni pociąg

jego życie się zaczyna tam gdzie kończy koło

bo przecież żyć będziemy szybko w celuloidzie

wśród kieliszków zapalonych chyba nie dla żartu

dopóki barman trzyma w górze śnieżnobiałą szmatę

i blat jest wciąż wilgotny śliski niby peron

wieczny chłopiec sfałszowany jak każda legenda

opowiadana w ciemnej sali przyduszonym szeptem

dopókimyżyjemy  nim nam rzucą ręcznik i zszyją łuki brwiowe

po ostatnim ciosie a chłopcy się oderwą od piersi czy udek

koktajli mołotowa pitych duszkiem w bramach

tuż przed pierwszą przechadzką na ten five o’clock 

wieczny chłopiec rudy kronos czy antonim

nie opoka ani bestia nie skarlały książę

z różą w zębach pełznący przez cały mokotów

vis a vis na tygrysa by wyliczać smętnie

imiona zapadniętych w studzienki ściekowe

pod trawy oślich łączek upasłe na kościach

wieczny chłopiec w ciemnych okularach gubi diament

wiersz się łamie rytm ucieka prószy popiół

w cztery oczy iskiereczka jeszcze mruga

na śmietniku zagrzebana w stare łachy

a kto z nami ten nie z nami nie wypije nie pobiegnie

nie ma dokąd już foreście nie ma po co

------------------

I znów jestem dżęnderem i do tego zweryfikatorowanym

Kilka moich wierszy i recenzyjka w nr 3 WERYFORMA<T>- u oraz coś na Śląskiej Strefie Gender

LINK WERYFORMAT 3

LINK do ŚSG

We are poor passing facts, warned by that to give each figure in the photograph his living name

Kolejny remanencik jesienny.   

Stationary traveller

Those blessèd structures, plot and rhyme--
why are they no help to me now

Robert Lowell Epilogue

Moja walizka jest pusta. O tej porze roku

nie wypełnia jej nawet jałowy listopad,

a w głowie mam przypowieść o tym, jak rozdali

talenty zamiast fantów w jarmarcznej loterii,

i papugę, co w dziobie miętosiła skrawek

losu z moim numerem (na końcu dwie szóstki).

Listopad w mojej głowie – rana postrzałowa,

brudna i zaropiała, bo z góry się sączy:

nie jesteś tym, co kochasz. Nawet w telefonie

dźwięk zerwał się łańcucha, obszczekując ciszę,

niby strachliwy kundel, a ona jest niema,

nie ma jej w okolicy (czemu mnie odchodzisz).    

Bo taka zgrzebna pustka jest neologizmem

mojej nieobecności tuż po opuszczeniu.

Walizka napełniona samym nie zbyt ciężka

do udźwignięcia także przez stado siłaczy.

Kiedy pod nią upadam przy kolejnej stacji,

nikt nie czeka z ręcznikiem (nawet Berenika)  

-------------------------

Marzenia są głupie, a my naiwni

 I wish you could swim
Like the dolphins, like dolphins can swim
Though nothing, nothing will keep us together
We can beat them, for ever and ever.

We can be Heroes, just for one day.

I, I will be king
And you, you will be queen
Though nothing, nothing will drive them away
We can be Heroes, just for one day
We can be us, just for one day

I, I remember standing, by the wall
And the guns, shot above our heads
And we kissed, as though nothing could fall
And the shame, was on the other side
Oh we can beat them, for ever and ever

Then we could be Heroes, just for one day

We can be Heroes
We can be Heroes
We can be Heroes
We can be Heroes
Just for one day 

None of this cares for us. Nothing shows why at this unique distance from isolation

Kolejny remanentowy. Ponad rok się uchował.

Milczenie  w łóżku

Leżenie obok siebie to zwyczaj tak dawny

Philip Larkin Rozmowa w łóżku

Larkinowi

Patrzą się ciemne miasta po horyzont

i nic nie widać, nic się nie chce mówić

w zaciszu łóżka, chociaż kiedyś było

przecież inaczej, gdy noc w jasną szczerość

i dotyk w prawdę, tak pięknie nieczystą,

obracaliśmy, aż smętnym voyeurom

wzrok mgłą zachodził od tej intymności,

a w snach samotnych marzyło się piekło

i my w nim, w ogniu, który nas nie topił.

Teraz brakuje nawet nieprawdziwych

słów i czułości - cisza nas rozdziela   

z każdym oddechem w ostygłej pościeli.

-----------------------------

You spurn my natural emotions
You make me feel like dirt
And I’m hurt
And if I start a commotion
I run the risk of losing you
And that’s worse

Ever fallen in love with someone
Ever fallen in love
In love with someone
Ever fallen in love
In love with someone
You shouldn’t’ve fallen in love with?

I can’t see much of a future
Unless we find out what’s to blame
What a shame!
And we won’t be together much longer
Unless we realize that we are the same

Ever fallen in love with someone
Ever fallen in love
In love with someone
Ever fallen in love
In love with someone
You shouldn’t’ve fallen in love with?

You disturb my natural emotions
You make me feel like dirt
And I’m hurt
And if I start a commotion
I’ll only end up losing you
And that’s worse

Ever fallen in love with someone
Ever fallen in love
In love with someone
Ever fallen in love
In love with someone
You shouldn’t’ve fallen in love with?

Ever fallen in love with someone
Ever fallen in love
In love with someone
Ever fallen in love
In love with someone
You shouldn’t’ve fallen in love with?

Ever fallen in love with...

Ever fallen in love with someone
You shouldn’t’ve fallen in love with?

Pamiętam wcale nie ciebie, tylko twoje włosy

Sprzed kilku miesięcy. Zagubił się gdzieś.  

Sonet dla ogłuszonego

Well never mind, we are ugly

but we have the music.

Leonard Cohen Chelsea Hotel no.2

gdy wybuchła muzyka nie spaliśmy wcale

i byłem taki brzydki w twoim jasnym świetle

przeszkadzała mi smutna namacalność ciała

zaplątanego biernie w ociemniałe ręce

i byłem taki brzydki jak ten hotel chelsea

ślepy niby zaułek z kostropatą ścianą

nad którą nie chce patrzeć zakurzony świetlik

gibel ani lukarna kiedy namacalność

przekracza krawędź dłoni ostatnią granicę

a za nią snu brakuje i chwieje się czułość

zaczepiona przypadkiem w białej rękawiczce

tuż nad stopień przed świtem o cal od wybuchu

i byłem taki brzydki jak ten stary hotel

ociemniały od dźwięku który miałaś w sobie


-----------

I znów płynę arteriami

Moje wiersze w najnowszym numerze "Arterii" 
17 ( 3/2013)

We were looking for the lamb of god, we were looking for Mark David

Canto 666 [apocalypto]

owce nie dadzą pożytków gdzie lichwa

Ezra Pound Canto XLV

Poundowi

już jezus z krwawą matką rozlany do szklanek,

spleśniały chleb na stole zielenią przegryza

gardło lichwiarzom śpiącym w ramionach kochanic

po ostatnim francuzie, obok zaś krytyczna

masa wrze przeciw żydom, które na papierze   

sadzi nieśpiesznie malarz w monachijskim anclu,

pożyczając od danta coś na przeczyszczenie

świata znanego dobrze tylko pomazańcom.

gdy tata z mamą pląsa, w rozbieganych oczkach

lichwa ma chciwe błyski, jakby stereotyp

szajloka nie wystarczył, by się w kabzie spotkać

mogli dobrzy pasterze z denarem piotrowym,

zanim znów kamieniarzom odbierze się krosna

czy pracowitym tkaczom ich miękkie kamienie

ukryte w chorych nerkach lub filcowych workach,

a wszystko to niezgodnie z wiarą i sumieniem.

lecz kiedy krwawą matkę syn duszkiem wysączy

na pohybel ciemięzcom spod helowej chmury,

wtedy pustynny podmuch pozrywa koronki,

z głów głupców, co przywiedli kurwy do eluzis,

by biły w chińskie gongi lub w blachy majbachów,

niepomne na oczodół, który z góry śledzi

poczynania niewiernych, bredzących ze strachu:

marysia ma baranka, a baranek bieży.  

----------------------------


"Destined For Nothing"

Who do you believe can put some meaning in your life 

meaning in your life 

meaning in your life 

Who do you conceive to provide you guidance and light 

guidance and light 

guidance and light 

Are they waiting for you in the by and by 

Do you even have to try 

Headed for eternity and destined for nothing 

The future isn't difficult to see 

It's easy to confuse grand design with life's repercussions 

Lament not your vanquished fantasy 

It's only destiny 

Why do you consent to live in ignorance and fear 

ignorance and fear 

ignorance and fear 

Ancient people succumbed to it can it happen here 

can it happen here 

can it happen here 

Does it make you suffer cuz you have to die 

Is it best to live a lie 

Headed for eternity and destined for nothing 

The future isn't difficult to see 

It's easy to confuse grand design with life's repercussions 

Lament not your vanquished fantasy 

It's only destiny 

-------------------