Odwiedzają nas iskry, od których wcale nie jest jaśniej

Gościnne pokoje

Jutro się nie obudzę, choć świt doskonale

pasuje do mojej skroni. Ktoś go wycelował,

potem wystrzelił. O tym nie napiszą gazety.

Syte szpalty okupuje piasek, tłusty jak roponośne

grudy. Wsuwam palce w jeszcze ciepłe ciało.

Za mną już czujne przesilenie wiosny, strach  

który unosi ciężar kluczy wręczanych lokatorom
pokoi gościnnych. Weekend wypełni się ziarnem
sypanym w płytkie bruzdy. Wspólnie przesuniemy
kamień – zasłoni wejście, odda rzekom chłód. 

Kto ze mną wstanie? Kto wybieli skutki

nadmiernego spożycia ciała i wina? Tylko

kobiety lub dzieci pragną szczęśliwych wersji

zakończenia. U mnie na czubku nazwiska

stoi Kain. Z latarką w ręku. Bierze pod włos,

pod krew. Z uśmiechem przepuszcza w drzwiach. 

Subiektywna Lista Przebojów Poezji Współczesnej - Notowanie 22

4---1---2. Krzysztof Marcyjaniak „Rozmowy przy paleniu ubrań” (180)
N---2---1. Robert Rutkowski „telefon do przyjaciela” (139)
10--3---2. Sławomir Elsner „pochodzę z dna” (136)
3---4---2. Jakub Sajkowski „The glass bottle trick” (127)
2---5---3. Karol Maliszewski „Starzy mężczyźni prowadzą rowery” (124)
N---6---1. Zuza Ogorzewska „Oksytocyna” (119)
7---7---5. Piotr Gajda „Światłoczułość” (113)
9---8---2. Marcin Orliński „Pierwsza śmierć” (113)
6---9---6. Marcin Świetlicki „Olifant” (109)
8--10---3. Antoni Pawlak „Spójrz w słońce bez obaw” (108)

Tego, co mam w środku, nie założę na wierzch

M. Street

“dreaming of mercy st.

wear your insides out

dreaming of mercy

in your daddy's arms again”

Peter Gabriel - Mercy Street

Budzę się za wcześnie, jakby tam za oknem

czekało na mnie coś doskonałego,

zamiast zwyczajnej mgły i warstwy chłodu

- łódeczka zanurzona w betonowej fali.

Tego, co mam w środku, nie założę na wierzch,

nie pasuje do żadnej koszuli czy spodni,

pluje szkłem, parzy śmiechem i jest jadowite

jak zamsz lub satyna zdarta z naszych powiek.    

Szyje się z niej marne dni i wszystkie

nierozpoznane noce, kiedy pragniesz bliskości

na wyciągnięcie głosu, bo ręce są za krótkie,

pełne mojego ciała (dałaś je diabłu, dałaś wodzie). 

Teraz  mogę płynąć łóżkiem, jeść, śmiać się na zapas,

trochę umrzeć i odrosnąć, a gdy włożysz mnie do lodówki

obok wódki i pomidorów, sam się natnę i wszystko

zejdzie ze mnie na drogę, gdzie chłód stawia znaki,

a potem wyławia nas ze snu

Peter Gabriel - Mercy Street.Live in Milan

Subiektywna Lista Przebojów Poezji Współczesnej - Notowanie 21

1---1---3. Ryszard Będkowski „zawsze będziesz mnie kochać” (149)
6---2---2. Karol Maliszewski „Starzy mężczyźni prowadzą rowery” (132)
N---3---1. Jakub Sajkowski „The glass bottle trick” (131)
N---4---1. Krzysztof Marcyjaniak „Rozmowy przy paleniu ubrań” (126)
2---5---2. Wojciech Roszkowski „rozpoznawanie zapachów” (122)
7---6---5. Marcin Świetlicki „Olifant” (116)
5---7---4. Piotr Gajda „Światłoczułość” (114)
4---8---2. Antoni Pawlak „Spójrz w słońce bez obaw” (104)
N---9---1. Marcin Orliński „Pierwsza śmierć” (93)
N---10--1. Sławomir Elsner „pochodzę z dna” (86)

O ciemno ciemno ciemno. Wszyscy odchodzą w ciemność

Nieśmiertelnik z Minotaurem

O pułkowniku, mój pułkowniku! Nasza wędrówka nie ma końca.

Przeoczyliśmy pożegnanie, a okrutny kwiecień

zasypał drogi kurzem. Dzieci, czerwone do krwi,

nakreślą patykami imiona suchych traw.

O pułkowniku, mój pułkowniku! Stare kobiety śpią podczas nabożeństw,

gubiąc modlitwy za ogarniętych przez pożar.  

Zamieszkaliśmy w domach z dymu, kursujemy

bezradnie pomiędzy przeczuciem a dnem morskim.

O pułkowniku, mój pułkowniku! Nasi bogowie noszą poplamione szaty,

mieszają w misach napalm. W miedzianych ustach

gotują dla nas ostateczne rozwiązania. Wypluli –letnich,

wciągnęli gorących, reszta przepadnie w milczeniu.

Nie mam ust, a muszę krzyczeć

Himsa

Chciałbym wrócić do Anny, jak się powraca do morza.

Jestem łuską, zeskrobanym śladem po śniętej rybie.

Z takiej perspektywy niebo wygląda jak tani,

foliowy całun. Nie pamiętam, czy ojca zawinęli,

czy sam im wypłynął. Może szumiał zbyt głośno?

Czekaliśmy na niego z kolacją. Za oknem zima

mieszała się z postem i widziałem wyraźnie

- na brzegu każdej Marii siedział Jezus, malusieńki jak ja.

Śmiał się, czułem, że to znak. Szyny rytmicznie szeptały

niedojedź, niedojedź. Matka biła karpia.

I nawet zapach ciasta nie mógł zamaskować

pustego miejsca przy stole, okrucieństwa kolęd,

gdy powietrze drżało od biegu pasterzy.

Dziś wtórują im głodne dzwonki zaplątane

między brzuszki bemoli. Anna rzuca łuski.   

Gaz wypełnia folię. A my idziemy.

XAVIERE

Redemption Song

rysopis

codziennie żłobisz we mnie paznokciami rysy.

pod ich dotykiem skręcam się jak korzeń

pokrzyku. po pierwszej kropli nie boli

i jest cicho, a za oknem zima błaga o śnieg.

jak łatwo zaplanować zwykły rozkład napięć

byśmy stanęli po złych stronach linii zamiast

bok w bok. teraz łączy nas nigdy nie płacony

abonament lub kolejny przypadek zagadkowej

śmierci ptaków – jak stara nokia -  mówisz.

tak czy inaczej trzeba być przygotowanym

na nieuchronną zmianę warty. wydłużam listę

słów, jakich boję się użyć. same wybierają  

osoby, liczby i rodzaje. twardnieją jak ślina

w porzuconych przez ciebie ustach i czuję,

że umarłem w roku, w którym odszedł strummer.

http://www.youtube.com/watch?v=lZBaklS79Wc